Ένα ακόμη εργατικό δυστύχημα - Η απορρύθμιση, η αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών και η εντατικοποίηση σκοτώνουν
Μία ακόμη εργαζόμενη έχασε τη ζωή της στον χώρο δουλειάς. Μία 56χρονη γυναίκα στη Θεσσαλονίκη συνεθλίβη από βιομηχανικό πλυντήριο την ώρα που εργαζόταν για το μεροκάματο. Το αίμα των εργαζομένων προστίθεται σε έναν μακρύ και διαρκώς αυξανόμενο κατάλογο εργατικών δυστυχημάτων επί κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Ακόμη και τα ελλιπή στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας για το 2025 είναι συγκλονιστικά. Σχεδόν 20.500 εργατικά ατυχήματα μέσα σε έναν χρόνο, αύξηση άνω του 70% σε τέσσερα χρόνια, και δεκάδες νεκροί εργαζόμενοι συνθέτουν μια εικόνα βαθιάς αποτυχίας στην προστασία της ζωής και της υγείας στην εργασία.
Η απορρύθμιση της εργασίας, η αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών, η εντατικοποίηση και η μετατροπή της ασφάλειας σε «κόστος» διαμορφώνουν ένα επικίνδυνο περιβάλλον για χιλιάδες εργαζόμενους. Κάθε νέα τραγωδία αποκαλύπτει το μέγεθος της αναλγησίας και της αδιαφορίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τη ζωή των εργαζόμενων. Η κυβέρνηση αντί να επιδεικνύει ενσυναίσθηση για το εργατικό λαϊκό πένθος που προκαλούν οι συνεχείς θάνατοι των εργαζομένων, πανηγυρίζει για μια πλασματική ανάπτυξη την ώρα που εργαζόμενοι σκοτώνονται για το μεροκάματο.
Η απαίτηση για ύπαρξη τριμερούς κοινωνικού διαλόγου και για μία λειτουργικά ισχυρή Επιθεώρηση Εργασίας που να υπάγεται στο Υπουργείο Εργασίας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Απαιτούμε αυστηρή εφαρμογή των κανόνων υγείας και ασφάλειας και πλήρη διερεύνηση των ευθυνών.
Η ανθρώπινη ζωή αξίζει περισσότερο από οποιοδήποτε οικονομικό μέγεθος. Η κοινωνία απαιτεί λογοδοσία, δικαιοσύνη και προστασία της εργασίας εδώ και τώρα.
Στις 21 Μαΐου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε στην Ολομέλεια ψήφισμα για τη μείωση των θανάτων στην εργασία, στο οποίο είχα την τιμή να είμαι σκιώδης εισηγητής. Το μήνυμα της Ευρώπης είναι σαφές: κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να χάνει τη ζωή του για το μεροκάματο.
Η ασφάλεια στην εργασία είναι θεμελιώδες εργασιακό και ανθρώπινο δικαίωμα. Πόσα ακόμη ματωμένα μεροκάματα θα χρειαστούν ώστε η ελληνική κυβέρνηση να το αναγνωρίσει επιτέλους;